دکتر مهشید دژن

دکتر مهشید دژن

تغذیه و رژیم درمانی

دکتر مهشید دژن، متخصص تغذیه و رژیم درمانی با شماره نظام پزشکی ت-۸۵۷، و دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی با تکیه بر کوچینگ تغذیه و دانش تخصصی و تجربه بالینی، خدمات مشاوره‌ای جامع و مبتنی بر علم روز را در زمینه تغذیه بالینی، تغذیه ورزشی و بهبود سبک زندگی سالم ارائه می‌دهد. هدف، ارتقاء سلامت عمومی، تغذیه سالم و تناسب اندام و کنترل وزن و بهبود عملکرد ورزشی و دستیابی به نتایج پایدار از طریق برنامه‌ریزی شخصی‌سازی‌شده، دقیق و علمی است. زیرا باور داریم تغذیه صرفاً پیروی از یک رژیم غذایی نیست، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از یک سبک زندگی سالم و پویاست.

مهشید دژن، متخصص تغذیه و رژیم درمانی

مهشید دژن فارغ التحصیل کارشناسی تغذیه سال ۷۸ دارای شماره نظام پزشکی ت- ۸۵۷ و کارشناسی ارشد تغذیه ورزشی سال ۹۴ و دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی گرایش بیوشیمی و متابولیسم ورزشی سال ۹۹

  • عضو انجمن رژیم شناسان ایران
  • عضو انجمن تغذیه حامی سلامت ایران
  • فعالیت در زمینه مشاوره تغذیه و رژیم درمانی از سال ۷۹ در کلینیک های تغذیه
  • فعالیت های آموزشی و پژوهشی و انتشار مقالات علمی
  • همکاری در طرح تحقیقاتی کنسر معده در مرکز تحقیقات گوارش و کبد

    •  

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (Dietitian/Nutritionist) 🍎

متخصص تغذیه و رژیم درمانی فرد متخصصی است که در علم غذا و تغذیه انسان، و نحوه تأثیر آن بر سلامت، بیماری و عملکرد بدن تحصیل کرده است. او از دانش علمی برای ارزیابی وضعیت تغذیه‌ای افراد و ارائه طرح‌های غذایی اختصاصی برای مدیریت بیماری‌ها، بهبود سلامت یا دستیابی به اهداف فیزیکی استفاده می‌کند.

در بسیاری از کشورها، تفاوت مشخصی بین این دو عنوان وجود دارد:

  • متخصص رژیم درمانی (Dietitian/RD): معمولاً فردی است که تحصیلات دانشگاهی (لیسانس و بالاتر) را در رشته‌های تغذیه بالینی گذرانده، دوره‌های کارآموزی نظارت‌شده را تکمیل کرده و دارای مجوز یا پروانه فعالیت رسمی از سازمان‌های بهداشتی است. این متخصصان می‌توانند در محیط‌های بالینی (بیمارستان‌ها) با بیماران کار کنند و رژیم‌های درمانی برای شرایط پزشکی خاص تجویز کنند.

  • متخصص تغذیه (Nutritionist): این عنوان گسترده‌تر است و ممکن است توسط افرادی با مدارک تحصیلی متفاوت در حوزه تغذیه استفاده شود. در برخی مناطق، این عنوان نیازی به کسب مجوز بالینی یا کارآموزی تحت نظارت ندارد و ممکن است حیطه فعالیت محدودتری در محیط‌های بالینی داشته باشد.

حیطه فعالیت

متخصصان تغذیه و رژیم درمانی در چهار حوزه اصلی فعالیت می‌کنند:

  1. مدیریت بیماری‌های مزمن (تغذیه بالینی):

    • طراحی رژیم‌های غذایی برای کنترل بیماری‌هایی مانند دیابت، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی، بیماری‌های کلیوی، بیماری‌های گوارشی (مانند IBS یا کرون) و آلرژی‌های غذایی.

    • مشاوره تغذیه‌ای در دوران سرطان، سوءتغذیه یا تغذیه با لوله (انترال یا پارنترال) در بیمارستان‌ها.

  2. کنترل وزن:

    • ارزیابی ترکیب بدن و متابولیسم فرد.

    • ارائه برنامه‌های غذایی پایدار و واقع‌بینانه برای کاهش یا افزایش وزن، بدون استفاده از رژیم‌های افراطی و نامتعادل.

  3. تغذیه ورزشی:

    • ارائه مشاوره به ورزشکاران برای بهینه‌سازی عملکرد، ریکاوری عضلانی و هیدراتاسیون.

    • برنامه‌ریزی تغذیه‌ای برای فازهای تمرینی، مسابقه و استراحت.

  4. سلامت عمومی و پیشگیری:

    • آموزش عمومی جامعه در مورد عادات غذایی سالم، خواندن برچسب‌های مواد غذایی و فواید مواد مغذی.

    • ارائه توصیه‌های تغذیه‌ای در دوران خاص زندگی (بارداری، شیردهی و سالمندی).

تخصص تغذیه و رژیم درمانی یکی از پایه‌های اصلی سلامت عمومی است. این تخصص با هدف بهبود و حفظ وضعیت سلامت افراد ایجاد شده است. متخصص تغذیه با استفاده از اصول علم تغذیه، برنامه‌های غذایی مناسب را تدوین می‌کند. این برنامه‌ها متناسب با نیازها و شرایط خاص هر فرد هستند. رژیم درمانی فقط برای کاهش وزن نیست. بلکه یک رویکرد جامع برای پیشگیری و درمان بیماری‌ها است.

متخصص تغذیه به بررسی رابطه بین مواد غذایی و بدن انسان می‌پردازد. ایشان دانش عمیقی در مورد ارزش مواد غذایی و نحوه تأثیر آن‌ها بر سلول‌ها دارند. این متخصصان می‌توانند تغییرات متابولیک بدن را بررسی کنند. سپس رژیم غذایی را بر اساس این تغییرات تنظیم می‌کنند. رژیم‌های سخت و غیرعلمی معمولاً کنار گذاشته می‌شوند. تمرکز بر تغییر عادات غذایی پایدار و منطقی است.


رژیم درمانی نقش مهمی در مدیریت بیماری‌های مزمن دارد. بیماری‌هایی مانند دیابت، کبد چرب، بیماری‌های قلبی-عروقی و فشار خون بالا با تغذیه صحیح قابل کنترل هستند. همچنین در مراحل درمان سرطان، رژیم درمانی به حفظ قوای بدنی بیمار کمک می‌کند. رژیم مناسب ویتامین‌ها، پروتئین‌ها و املاح کافی را به بدن می‌رساند. این کار باعث می‌شود بدن دچار ضعف و آسیب نشود.